Jak przyspieszyć pakowanie części w magazynie?
- 12 minut temu
- 7 minut(y) czytania
Pakowanie części można przyspieszyć przez skrócenie pięciu powtarzalnych etapów: pobierania produktu, liczenia lub kontroli ilości, otwierania opakowania, znakowania oraz zamykania. Najpierw trzeba zmierzyć cały cykl i ustalić, która czynność rzeczywiście ogranicza przepustowość stanowiska.
Przy krótkich i zmiennych seriach często wystarczy uporządkowanie miejsca pracy oraz ograniczenie liczby formatów opakowań. Przy powtarzalnym pakowaniu większy efekt może dać zastosowanie worków pre-open na rolce, maszyny automatycznie otwierającej i zgrzewającej worek oraz drukowanie danych bezpośrednio podczas pakowania. Dla dużych serii system można dodatkowo połączyć z liczeniem, ważeniem lub automatycznym podawaniem części.
Co najczęściej spowalnia pakowanie części?
Drobne części techniczne często są łatwe do umieszczenia w opakowaniu. Więcej czasu zabierają czynności wykonywane przed i po ich włożeniu do worka.
Operator może podczas jednego cyklu:
pobrać część lub określoną liczbę elementów,
sprawdzić indeks produktu,
wybrać właściwy worek,
rozdzielić i otworzyć opakowanie,
włożyć części,
wydrukować etykietę,
dopasować ją do produktu,
zamknąć worek,
odłożyć gotowe opakowanie.
Każdy etap trwa krótko, ale powtarzany setki lub tysiące razy na zmianie wpływa na wydajność całego magazynu.
Najczęstsze ograniczenia można zestawić następująco:
Problem na stanowisku | Możliwy kierunek usprawnienia |
Ręczne rozdzielanie i otwieranie worków | Worki pre-open podawane z rolki |
Duża liczba formatów | Podział asortymentu na kilka grup wymiarowych |
Ręczne liczenie części | Liczarka, waga albo kontrola ilości dopasowana do produktu |
Etykieta drukowana osobno | Druk danych podczas pakowania |
Pomyłki w indeksach | Skanowanie kodu i powiązanie danych ze zleceniem |
Nieregularne zgrzewy | Maszynowe zamykanie przy dobranych parametrach |
Zbędne ruchy operatora | Zmiana rozmieszczenia pojemników i odbioru paczek |
Częste przezbrojenia | Standaryzacja formatów lub rozdzielenie grup produktów |
Kolejki gotowych produktów | Synchronizacja pakowania z produkcją albo kompletacją |
Nie każda pozycja wymaga osobnego urządzenia. Czasem kilka problemów można rozwiązać przez jedno dobrze zaprojektowane stanowisko.
Zacznij od pomiaru pełnego cyklu
Zakup maszyny nie powinien być pierwszym krokiem. Najpierw warto zmierzyć rzeczywisty proces, najlepiej dla kilku różnych grup produktów i operatorów.
Pomiar powinien obejmować:
pobranie części,
przeliczenie lub kontrolę ilości,
wybór i otwarcie worka,
włożenie produktu,
wydrukowanie danych,
zamknięcie opakowania,
kontrolę gotowej paczki,
przekazanie jej dalej.
Jeżeli operator najwięcej czasu poświęca na kompletowanie różnych części, szybsze zgrzewanie worka nie usunie głównego ograniczenia. Jeżeli natomiast przygotowane produkty czekają na wolne stanowisko, warto usprawnić właśnie etap pakowania.
Proces należy obserwować również podczas zmiany indeksu, formatu worka lub zlecenia. Stabilne tempo przy jednej długiej serii może znacząco spaść, gdy operator kilka razy w ciągu godziny zmienia materiał i ustawienia.
Jak dobrać opakowanie do części technicznych?
W wielu magazynach najwięcej czasu pochłania przygotowanie opakowania. Płaski worek trzeba pobrać ze stosu, oddzielić od pozostałych, rozchylić i utrzymać otwarty podczas wkładania produktu.
Przy pakowaniu śrub, nakrętek, uszczelek, złączy, przewodów lub drobnych części montażowych ruchy te są powtarzane praktycznie bez przerwy.
Właściwy worek powinien odpowiadać:
Parametr produktu | Wpływ na opakowanie |
Szerokość, długość i wysokość | Określają potrzebny format worka |
Masa | Wpływa na materiał i obciążenie zgrzewu |
Ostre krawędzie | Mogą wymagać odporniejszej konstrukcji |
Liczba części w zestawie | Zmienia objętość i rozkład ciężaru |
Sposób wkładania | Wpływa na potrzebny luz |
Warunki transportu | Określają wymagany poziom ochrony |
Miejsce znakowania | Wymaga odpowiedniej powierzchni pod nadruk |
Metoda pakowania | Decyduje o konstrukcji i sposobie dostawy worka |
Za mały worek utrudnia wkładanie produktu i może nadmiernie obciążać zgrzew. Za duży zwiększa zużycie folii, pogarsza ułożenie części i zajmuje więcej miejsca w pojemniku lub kartonie zbiorczym.
Czy każda część potrzebuje osobnego formatu worka?
Nie. Przy dużej liczbie indeksów osobny wymiar dla każdego produktu szybko skomplikuje zakupy, magazynowanie i obsługę stanowiska.
Lepszym rozwiązaniem może być podzielenie produktów na kilka grup według:
wymiarów,
masy,
liczby sztuk w zestawie,
ryzyka przebicia,
wymaganej powierzchni nadruku,
sposobu dalszego transportu.
Następnie dla każdej grupy można wybrać jeden format worka i potwierdzić go na produktach skrajnych: najmniejszym, największym, najcięższym oraz najbardziej nieregularnym.
Taka standaryzacja zmniejsza liczbę zmian materiału, ale nie powinna prowadzić do pakowania wszystkich części w jeden zbyt duży worek.
Jak działają worki pre-open na rolce?
Worki pre-open są gotowymi workami połączonymi na rolce i przygotowanymi do pracy w maszynie pakującej. Urządzenie podaje oraz ustawia worek w pozycji umożliwiającej jego napełnienie.
Typowy cykl wygląda następująco:
maszyna przygotowuje otwarty worek,
operator lub podajnik umieszcza w nim części,
w razie potrzeby wykonywany jest nadruk,
urządzenie zgrzewa opakowanie,
gotowy worek zostaje oddzielony,
maszyna przygotowuje kolejne opakowanie.
Operator nie musi ręcznie rozdzielać i otwierać pojedynczych worków. Może skoncentrować się na pobieraniu, liczeniu i kontroli właściwych części.
Takie rozwiązanie jest przydatne zarówno w magazynach części zamiennych, jak i w produkcji komponentów przekazywanych na dalszy montaż albo do wysyłki.
Półautomatyczne pakowanie części
W wielu firmach największą poprawę daje stanowisko półautomatyczne. Operator nadal pobiera i kontroluje produkt, natomiast maszyna przejmuje powtarzalne czynności związane z przygotowaniem oraz zamknięciem worka.
Stanowisko półautomatyczne ma sens, gdy:
części często zmieniają się między seriami,
operator musi kontrolować ich jakość,
zestawy mają różną zawartość,
produkty wymagają ręcznego ułożenia,
liczba indeksów jest duża,
pełne automatyczne podawanie byłoby zbyt skomplikowane.
Taki układ zachowuje elastyczność pracy ręcznej, ale ogranicza liczbę ruchów wykonywanych przy każdym opakowaniu.
Automatyczne liczenie i podawanie drobnych części
Przy długich seriach można rozważyć automatyczne podawanie i liczenie elementów. Konkretna metoda zależy od wielkości, kształtu, masy oraz podatności części na splątanie lub uszkodzenie.
Możliwe rozwiązania obejmują:
podajniki wibracyjne,
przenośniki,
liczenie optyczne,
dozowanie wagowe,
kontrolę masy gotowego zestawu,
podawanie z wcześniejszej operacji produkcyjnej,
systemy indywidualnie dopasowane do geometrii produktu.
Liczarka może dobrze obsługiwać powtarzalne elementy, ale nie każdy produkt będzie się stabilnie separował i przesuwał. Sprężyny, przewody, elementy lepkie albo detale o nieregularnej geometrii wymagają prób.
Waga może być użyteczna, gdy pojedyncze części mają powtarzalną masę, ale jej dokładność i sens zastosowania trzeba ocenić dla konkretnego produktu oraz wymaganej tolerancji ilościowej.
Pakowanie zestawów montażowych
Zestaw składający się z kilku różnych części wymaga innego podejścia niż worek zawierający sto identycznych elementów. Najważniejsza staje się kontrola kompletności.
Proces można zorganizować na kilka sposobów:
operator pobiera kolejne elementy według instrukcji,
pojemniki są rozmieszczone zgodnie z kolejnością kompletacji,
każdy produkt jest potwierdzany skanem,
poszczególne komponenty są podawane automatycznie,
gotowy zestaw przechodzi kontrolę masy,
nadruk jest generowany dopiero po potwierdzeniu kompletności.
Samo przyspieszenie zamknięcia worka nie pomoże, jeśli błędy powstają wcześniej podczas przygotowywania zestawu. Dlatego przy zestawach montażowych maszyna pakująca powinna być elementem procesu kompletacji, a nie osobnym urządzeniem pracującym bez wymiany danych.
Jak połączyć pakowanie z identyfikacją produktu?
Oddzielne drukowanie i ręczne dopasowywanie etykiet tworzy dodatkową operację oraz ryzyko pomyłki. Ma to szczególne znaczenie przy częściach podobnych wizualnie, ale różniących się parametrem, wersją lub numerem katalogowym.
Podczas pakowania można drukować między innymi:
indeks produktu,
nazwę części,
liczbę sztuk,
kod kreskowy lub kod 2D,
numer partii,
numer seryjny,
datę,
numer zlecenia,
informacje dla magazynu lub odbiorcy.
Dane mogą pochodzić z systemu ERP, WMS, systemu produkcyjnego, terminala operatora albo zeskanowanego kodu.
Przed integracją trzeba ustalić:
co inicjuje cykl pakowania,
jak system rozpoznaje produkt,
kiedy dane są zatwierdzane,
co dzieje się przy niezgodności,
czy proces zostaje zatrzymany przy błędzie,
jak potwierdzane jest wykonanie opakowania.
Dobrze zaprojektowane znakowanie nie tylko skraca czas. Ogranicza także ryzyko wysłania prawidłowej części w worku z niewłaściwym oznaczeniem.
Nadruk na etykiecie czy bezpośrednio na worku?
Obie metody mogą być właściwe. Wybór zależy od rodzaju opakowania, danych oraz używanego urządzenia.
Etykieta
Sprawdza się, gdy potrzebny jest określony materiał etykietowy, kolorowe elementy stałe lub aplikacja w wybranym miejscu opakowania.
Bezpośredni nadruk na worku
Może ograniczyć osobną czynność naklejania etykiety. Wymaga jednak powierzchni odpowiedniej do druku oraz prawidłowej konfiguracji maszyny, drukarki i materiału.
W workach biało-transparentnych jedna strona pozwala zobaczyć produkt, a druga zapewnia białe tło pod czytelny nadruk danych zmiennych.
Przy druku termotransferowym taśma TTR musi być dobrana do drukarki, podłoża oraz oczekiwanej odporności nadruku. Próbę należy wykonać na docelowym materiale, a kod sprawdzić po zapakowaniu produktu.
Systemy Autobag® do pakowania części
Maszyny Autobag® wykorzystują gotowe worki pre-open na rolce. Mogą pracować jako stanowiska półautomatyczne albo element bardziej zintegrowanego systemu.
Rozwiązanie warto rozważyć, gdy firma:
pakuje dużą liczbę drobnych części,
chce ograniczyć ręczne otwieranie worków,
potrzebuje powtarzalnych zgrzewów,
drukuje dane dla każdego opakowania,
obsługuje części jednostkowe i zestawy,
planuje późniejszą integrację z podajnikiem lub przenośnikiem.
FIGE Polska jest oficjalnym dystrybutorem systemów Autobag® w Polsce. Zakres projektu może obejmować maszynę, worki, nadruk, automatyczne podawanie oraz uruchomienie stanowiska.
Jak zaprojektować ergonomiczne stanowisko?
Nawet dobrze dobrana maszyna nie zapewni odpowiedniego efektu, jeśli operator wykonuje zbędne ruchy. Produkty, skaner, materiały i pojemnik na gotowe opakowania powinny znajdować się w logicznej kolejności i naturalnym zasięgu.
Warto zadbać o:
oddzielną strefę produktów oczekujących,
jednoznaczne oznaczenie pojemników,
stałe miejsce dla każdego formatu worka,
skaner dostępny bez obracania się,
wygodny odbiór gotowych paczek,
miejsce na odrzuty i opakowania wymagające kontroli,
dostęp potrzebny do wymiany rolki,
bezpieczną przestrzeń serwisową.
Trzeba także zaplanować obsługę wyjątków. Część o nietypowym kształcie, uszkodzony produkt lub zlecenie wymagające innego worka nie powinny zatrzymywać całego stanowiska.
Jak ocenić efekt usprawnienia?
Przed testem warto zapisać parametry obecnego procesu:
liczbę poprawnie zapakowanych części na godzinę,
czas pełnego cyklu,
czas zmiany indeksu,
liczbę operatorów,
liczbę błędów,
zużycie materiału,
częstotliwość przestojów,
liczbę poprawek nadruku lub zgrzewu.
Po uruchomieniu próbnego stanowiska te same wartości należy zmierzyć ponownie dla podobnej grupy produktów. Katalogowa liczba cykli maszyny nie daje pełnej odpowiedzi, jeśli urządzenie czeka na produkt albo operator nie nadąża z kompletacją.
Liczy się liczba prawidłowo spakowanych i oznaczonych części, a nie liczba pustych cykli wykonanych przez urządzenie.
Test przed zakupem maszyny
Do testów warto przygotować:
najmniejszą i największą część,
najcięższy produkt,
element z ostrymi krawędziami,
produkt trudny do podawania,
typowy zestaw wieloelementowy,
docelowy projekt nadruku,
dane dotyczące wolumenu i liczby zmian.
Podczas próby należy sprawdzić:
wygodę pobierania produktu,
sposób wkładania do worka,
format i konstrukcję opakowania,
jakość zgrzewu,
czytelność nadruku,
czas zmiany materiału,
działanie kontroli ilości,
odbiór gotowej paczki.
FIGE może przeprowadzić testy na rzeczywistych częściach klienta i porównać wariant ręczny, półautomatyczny oraz bardziej zintegrowany.
Jak przyspieszyć pakowanie części z FIGE?
FIGE projektuje, buduje i dostarcza stanowiska oraz systemy pakowania części dla produkcji, magazynów i dystrybucji. Zakres projektu może obejmować:
maszyny Autobag®,
worki pre-open,
worki biało-transparentne,
nadruk danych zmiennych,
drukarki i taśmy TTR,
automatyczne podajniki,
liczarki i rozwiązania kontrolne,
przenośniki,
indywidualnie budowane stanowiska,
testy na produktach klienta,
wynajem wybranych maszyn,
uruchomienie, szkolenie i serwis.
Aby rozpocząć analizę, skontaktuj się z FIGE i prześlij próbki części, wymiary, typowy wolumen oraz krótki opis obecnego procesu.
Najczęściej zadawane pytania
Jak najszybciej usprawnić ręczne pakowanie części?
Najpierw należy uporządkować rozmieszczenie produktów, ograniczyć liczbę formatów opakowań i zmierzyć czas pełnego cyklu. Jeżeli najwięcej czasu zabiera otwieranie oraz zamykanie worków, warto przetestować stanowisko z workami pre-open.
Czy każda część wymaga osobnego rozmiaru worka?
Nie. Asortyment można podzielić na kilka grup wymiarowych. Format trzeba potwierdzić na najmniejszym, największym i najbardziej wymagającym produkcie w danej grupie.
Jak automatycznie liczyć drobne części?
Można stosować między innymi liczarki optyczne, podajniki, dozowanie wagowe lub kontrolę masy. Właściwa metoda zależy od geometrii, masy i wymaganej dokładności.
Czy maszyna może drukować liczbę sztuk i numer części?
Tak. Dane mogą być drukowane na etykiecie albo bezpośrednio na odpowiednim worku. Źródłem informacji może być system magazynowy, produkcyjny lub zeskanowany kod.
Kiedy wystarczy maszyna półautomatyczna?
Gdy operator nadal musi kontrolować, liczyć lub kompletować części, ale ręczne otwieranie i zamykanie worków spowalnia pracę.
Kiedy warto zastosować automatyczny podajnik?
Gdy części są powtarzalne, można je stabilnie rozdzielać i podawać, a ich wolumen uzasadnia ograniczenie pracy ręcznej. Decyzję należy poprzedzić testem.
Czy przed zakupem można przetestować części na maszynie?
Tak. Próba z rzeczywistymi produktami pozwala dobrać worek, nadruk, sposób podawania i poziom automatyzacji przed decyzją inwestycyjną.
